POMOC ZDALNA SPECJALISTY – REHABILITACJA RUCHOWA

Poniżej wymieniam kilka prostych i przyjemnych sposobów na wsparcie dziecka, które przejawia trudności z zakresu integracji sensorycznej. Zachęcamy do wspólnego ćwiczenia, które pozwoli na odczucie na “własnej skórze” oddziaływania różnych bodźców, jak również wpłynie na pogłębienie relacji z dzieckiem.

Dzisiaj proponuje ćwiczenia odpowiedzialne za układ propriocetywny który odpowiedzialny jest za  tzw. czucie głębokie, dostarcza wrażeń z mięśni i stawów.

Siłowanie:  Rodzicu usiądź na podłodze i powiedz dziecku „Spotkałeś na swojej drodze ogromny kamień, spróbuj go przepchnąć”.

Ciągnięcie: pozwól dziecku pchać wózek z zakupami czy spacerówkę.

 Machanie i odbijanie: zachęcaj dziecko do zabawy rakietą tenisową, do badmintona itp.

 Zabawa w “taczkę”: dziecko opiera dłonie o podłogę, a rodzic chwyta je za uda i prowadzisz niczym taczkę.

Nalewanie i przesypywanie: pozwól dziecku na eksperymenty, niech przelewa płyny z kubeczka do kubeczka, przez lejek, a łyżeczką przesypuje drobne materiały (ryż, kaszę) do pojemników różnej wielkości i kształtu.

 

Anna Kocoń – Tondos – nauczyciel rehabilitant

Artykuł na podstawie :  Eline S.„Uważność i spokój żabki”

          

 

 

  ĆWICZENIA DLA DZIECI OBJĘTYCH POMOCĄ PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNA

 

Zapraszam dzisiaj do zabaw z gimnastyką, niezależnie od pory i okoliczności ćwiczenia powinny sprawiać dziecku frajdę – tylko wtedy będzie je wykonywało chętnie i dokładnie. Czasem wystarczy atrakcyjna nazwa, odrobina wygłupów – szczekanie, miauczenie – albo... powierzenie funkcji trenera. Dlatego, jeżeli ćwiczymy z dzieckiem w domu, musimy znaleźć odpowiednią porę. Najlepszą będzie ta, w której dziecko mówi: "Mamooooo, nudzę się" albo zaczyna rozrabiać. O to kilka propozycji ćwiczeń w których dziecko i rodzic będą się świetnie bawić a przy okazji dziecko wykona kilka prostych ćwiczeń. Zapraszam do zabawy.

Zabawy z gimnastyką

Koncert

Dziecko siedzi na podłodze, podparty z tyłu dłońmi. Nogi ma ugięte w kolanach. Unosi zgięte nogi i na hasło "bęben!" uderza (lekko!) piętami w podłogę, a na hasło "pianino!" "gra" na niej paluszkami stóp. Może wystukiwać rytm konkretnej piosenki, np. "Wlazł kotek na płotek".

Wyścig wielbłądów

Dziecko chodzi na czworakach, ale z wyprostowanymi nogami i wypiętą pupą, która wygląda jak wielbłądzi garb. Jeśli zwierzaków jest więcej, można urządzić wielbłądzie wyścigi. Dla utrudnienia odwzorujcie chód tego zwierzęcia (symetrycznie, czyli najpierw przestawcie lewą rękę i nogę, a później prawą rękę i nogę).

Wyścig raków

Dziecko opiera się na rękach i nogach (brzuchem do góry), unosi biodra i wędruje w tej pozycji. Będzie miał większą frajdę, jeśli ty także spróbujesz!

Zabawa w basen

Dziecko leży na podłodze na brzuchu i "pływa" żabką (ale używa tylko rąk).

Tango

Rodzicu stań  twarzą do dziecka i trzymaj go za ręce. Malec staje na twoich stopach i tak tańczycie.

Lustro

Usiądźcie po turecku naprzeciwko siebie. Dziecko naśladuje wszystkie twoje ruchy ("wkręcasz żarówki", kiwasz na boki głową, rysujesz w powietrzu kółka rękami). A potem zmiana ról – rodzicu naśladuj malucha. Zabawę możecie sobie urozmaicić robieniem głupich min: róbcie ryjek, uśmiechajcie się szeroko, wystawiajcie język itd. To świetne ćwiczenia mięśni twarzy – sprzyjają wymowie.

Szczeniaczek

Rodzicu stań w szerokim rozkroku, a dziecko biega na czworakach wokół twoich nóg, wykonując ósemki (i oczywiście - szczekając albo popiskując jak mały piesek).

Modelka

Na podłodze rozciągnijcie skakankę lub sznurek (możecie też wykorzystać np. krawędź dywanu). Dziecko idzie (plecy proste, głowa wysoko, krok pełen godności) wzdłuż linii, stawiając stopy na krzyż, niczym modelka na wybiegu.

Zabawa z piłką

Dziecko w pozycji na czworakach uderza piłkę czołem i stara się nią trafić do bramki (można ją wyznaczyć za pomocą kręgli, klocków itd.). Licz, ile bramek tak zdobędzie.

 

Anna Kocoń – Tondos – nauczyciel rehabilitant

Artykuł na podstawie :  Eline S.„Uważność i spokój żabki”

 

 

W tym tygodniu propozycja zabawy z dzieckiem, którą możecie Państwo z powodzeniem  wykorzystać w domu. Głównym jej celem jest uczenie się umiejętności dzielenia się z innymi i nawiązywania dobrych relacji. Do zabawy wykorzystajcie ilustracje różnych przedmiotów z przesłanych kart pracy.

            Pomiędzy uczestników zabawy (możemy włączyć rodzeństwo lub krewnych np. ciocia, wujek) rozdajemy karty z ilustracjami przedmiotów, które można dać na prezent (rower, kubek, miś, książka itp.). Następnie włączamy dowolną muzykę a wszyscy biorący udział spacerują powoli. Kiedy muzyka ucichnie (potrzebny jest ktoś, kto będzie obsługiwał wykorzystywane w tym celu urządzenie) należy jak najszybciej dobrać się w pary i wymienić się prezentami, mówiąc „Daję Ci ...”. Druga osoba odpowiada „Dziękuję” po czym daje swój prezent. Gra toczy się dopóki wszyscy uczestnicy nie wymienią się prezentami. Na zakończenie podsumujcie zabawę opowiadając jak się czuliście kiedy dawaliście i gdy otrzymaliście prezent. Miłej zabawy!

 

         Oto propozycje ćwiczeń z dzieckiem, które możecie Państwo wykonywać z dzieckiem w domu. Pomagają one rozładować emocje i wyciszyć się. Zachęcam, aby wykorzystać obecny czas właśnie do wspólnych ćwiczeń – będzie to z korzyścią dla dziecka oraz waszej więzi, pomoże również radzić sobie z trudnościami związanymi z dyscypliną w domu.

1.     Nazwij uczucia

Prosimy dziecko o dokończenie zdań. Młodszym dzieciom można dodatkowo zobrazować emocje pokazując obrazek/zdjęcie lub robiąc minę:

Czuję złość, gniew gdy … (co się dzieje, co sobie wyobrażam?)

Czuję radość, zadowolenie, kiedy …

Czuję smutek, rozpacz, gdy …

Czuję strach, lęk, kiedy …

Starszym dzieciom (5, 6 latki) można poszerzyć listę emocji:

Czuję wstyd, gdy …

Czuję podziw, szacunek, kiedy …

Następnie wspólnie zastanawiamy się kiedy i w jakich sytuacjach ludzie odczuwają takie emocje (w tym celu możemy odwołać się np. do bohatera lubianej przez dziecko bajki). Dziecko może narysować na kartce miny z emocjami, o których rozmawiamy. Po zakończonym ćwiczeniu proponujemy dziecku, że nauczymy jej rozładowywać napięcie związane ze złością poprzez następujące ćwiczenie:

2.      Groźna mina – ćwiczenie uwalniające napięcie

 JAK TO ROBIMY:

Siadamy wygodnie, zamykamy oczy. Poproś dziecko aby:

Zrobiło bardzo groźną minę – zmarszczyło czoło, wysunęło do przodu ściśnięte usta, napięło całą twarz. W takiej pozycji wytrzymujemy chwilę a następnie wracamy do „naszej twarzy”, puszczamy mięśnie - czujemy, jak twarz znowu jest rozluźniona.

Zwinęło dłonie w pięści i wysunęło do przodu, napięli ramiona i barki. Wytrzymujemy w tej pozycji kilka sekund i uwalniamy napięcie - wszystkie mięśnie rozluźniają się.

Napięło mięśnie klatki piersiowej i brzucha. Po chwili rozluźniamy je.

Czas na nogi i stopy. Wyciągnij je do przodu i unieście lekko do góry , napnij. Czas na rozluźnienie i odprężenie

 Ćwiczenia można wykonywać dwukrotnie. Po nich przez chwilę oddychamy miarowo, oddając się odprężeniu. Potem pomału przeciągamy się , otwieramy oczy, jesteśmy zrelaksowani.

         Na zakończenie nie zapomnijmy pochwalić dziecko za włożony wysiłek i współpracę!

        

opracowała: Iwona Tylmann – Piekielska, psycholog

 

POMOC ZDALNA SPECJALISTY – REHABILITACJA RUCHOWA

 

Integracja sensoryczna - to zdolność układu nerwowego do organizacji i interpretacji informacji dostarczanych przez zmysły oraz adekwatna reakcja organizmu na bodźce płynące z otoczenia. Oznacza to, że mózg otrzymuje informacje pochodzące ze wszystkich receptorów: wzrokowych, słuchowych, smakowych, węchowych i czuciowych, potrafi je odpowiednio zinterpretować i na nie odpowiedzieć. Integracja sensoryczna rozpoczyna się już w okresie płodowym i kształtuje się do około 7 roku życiaUkład funkcjonuje dobrze, jeżeli wszystkie funkcje są zrównoważone. Jeśli jednak przetwarzanie bodźców jest zakłócone, może to rzutować na całościowe funkcjonowanie dziecka – na jego rozwój motoryczny, umiejętność skupiania uwagi i uczenia się oraz na rozwój emocjonalny.

Aby organizacja i interpretacja bodźców była prawidłowa, potrzebna jest współpraca 3 układów:

· dotykowego (czyli identyfikacja bodźców czuciowych: interpretowanie, czy coś jest mokre czy suche, śliskie czy tępe, ostre czy gładkie),

· przedsionkowego (czyli koordynacja ruchów oczu, głowy i ciała, która odpowiada za utrzymywanie równowagi, balansowanie),

· proprioceptywnego (czyli interpretowanie przez mózg sygnałów z mięśni i stawów, które informują o pozycji i położeniu ciała w przestrzeni).

 

Nie jest to trudne – wiele rzeczy można zrobić przez zabawę, w domowym zaciszu. Choć nie zastąpi to zajęć prowadzonych przez specjalistę, to może znacznie pomóc dziecku w codziennym funkcjonowaniu. Większość tych aktywności jest ogólnorozwojowa, dlatego może być wykonywana również przez te dzieci, które nie mają żadnych problemów z przetwarzaniem sensorycznym. Proponuje kilka zabaw, które można wykonać w domu.

Zapraszam i życzę miłej zabawy.

 

DOMOWE ZABAWY SENOSRYCZNE DLA DZIECI W WIEKU PRZEDSZKOLNYM

1. Pudło sensoryczne

Wykonanie i stopień trudności zależy wyłącznie od naszych chęci i umiejętności. W wersji podstawowej mogą to być kasztany, fasola, groch albo ryż wsypane do dużego plastikowego pojemnika. Można też do plastikowego pudełka nasypać np. ryżu albo kaszy manny i wrzucić drewniane puzzle. Zadaniem malucha będzie wyłowienie ukrytych elementów. Można także pokusić się o przygotowanie małego dzieła sztuki. W tym wypadku bazą będzie ryż zafarbowany na zielono (np. barwnikiem spożywczym), do którego wystarczy wrzucić różne zabawki tematyczne, np. biedronki, motylki…

Dla starszych dzieci doskonale sprawdzi się duże plastikowe pudełko. Przedszkolak może wcielić się w rolę archeologa i pobawić się w wykopaliska. Plastikowe pudełko wystarczy wypełnić piaskiem lub kaszą manną, dosypać kamyków i ukryć w nim małe dinozaury.

 

2. Ścieżki sensoryczne

W sklepach ze sprzętem sportowym albo rehabilitacyjnym dostępne są różnego rodzaju akcesoria, z których można układać ścieżki sensoryczne. Oczywiście można też wykorzystać przedmioty, które znajdziemy w domu lub podczas spaceru. Wystarczy na macie piankowej albo na dywanie ułożyć np.: kamyki, małe szyszki, patyki, kasztany, ziarna fasoli czy żołędzie. Chodzenie po ścieżce sensorycznej to świetny masaż dla małych stóp, pobudza różne receptory, stymuluje wyobraźnię i równowagę oraz poprawia koordynację wzrokowo-ruchową.

3. Masy sensoryczne

Zabawy różnymi masami to świetne ćwiczenie dla małych rączek. Dzieci z zaburzeniami SI często nie lubią się brudzić, ale ugniatanie, przelewanie i dotykanie różnych faktur jest bardzo ważne w rozwoju motoryki małej. Dlatego warto proponować malcowi różne rozwiązania: ciastolinę, piankolinę, galaretki, piasek kinetyczny, lód itp. (w Internecie dostępnych jest wiele przepisów na przeróżne masy, warto poszukać czegoś, co maluchowi przypadnie do gustu). W warunkach naturalnych w zupełności wystarczy piasek i błoto.

4. Wspólne gotowanie

Mieszanie, przelewanie, odmierzanie, ugniatanie – wszystkie te czynności doskonale stymulują receptory dłoni. Dodatkowo zaangażowanie malca w przygotowywanie posiłków może zaprocentować także na innym polu – dzieci chętniej próbują dań, w których przyrządzaniu aktywnie uczestniczyły.

5. Malowanie rękami i stopami

Dotykanie farb, malowanie paluszkami, odbijanie całych rączek i stópek – to wszystko, podobnie jak pudełka sensoryczne, uwrażliwia receptory. Malowanie rękami spodoba się także dzieciom, które nie lubią malować w tradycyjny sposób ze względu na słabe napięcie mięśniowe – używanie paluszków jest trudniejsze niż trzymanie kredki czy pędzla i dociskanie ich do kartki.

6. Pisanie palcem

Pisanie literek lub rysowanie różnych kształtów w rozsypanej na stole mące/kaszy mannie/piasku również pomaga uwrażliwiać receptory małych rączkach.

7.Naleśnik

Rozłóż koc na podłodze, dziecko ułóż na brzegu. Turlaj je w kierunku drugiego brzegu, ciasno zawijając w koc, mówiąc, że zawijasz naleśnika. Następnie, jeżeli dziecko jest zadowolone, udawaj że kroisz, posypujesz cynamonem lub zjadasz naleśnika, delikatnie masując zawinięte dziecko rękami. Zadaniem dziecka jest samodzielne rozwinięcie się.

 

8.Skarby w ryżu

Napełnij pojemnik ryżem lub kaszą i ukryj w nim różne przedmioty. Zadaniem dziecka jest wyciągnięcie zabawek z pudełka.

9.Zabawa w wannie

Używajcie podczas kąpieli różnych gąbek, ręczników i szczotek. Zachęcaj dziecko do używania mydeł o różnych zapachach, kształtach i konsystencji.

Anna Kocoń – Tondos – nauczyciel rehabilitant

 

 

Zapraszam do konsultacji : ania_kce@interia.pl

Artykuł na podstawie : Biel, L. and Gołąb, J.: “Integracja sensoryczna”, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2015